
Nəriman Nərimanovun "Bahadır və Sona" romanı müsəlman tələbə Bahadır ilə xaçpərəst Sona arasındakı məhəbbət hekayəsi fonunda sosial, dini və mədəni münaqişələri təsvir edir. Əsər fərqli millət və inanc sistemləri arasında yaranan maneələri dərin psixoloji təhlillərlə araşdıraraq insanın daxili mübarizəsini və cəmiyyətin təzyiqini ön plana çıxarır. "Bahadır və Sona" Azərbaycan ədəbiyyatında nəsrlə yazılmış ilk roman hesab olunur.