Dağdakı Ruh

Elə bu anda gözlənilməz bir şey baş verdi. Kərimin söykəndiyi divar astaca aralandı və içindən qara paltolu, şlyapalı, maskalı bir nəfər çıxdı: – Məni axtarırdınız? Adamın boğuq səsi qayanın içində əks-səda verdi və getdikcə daha da qorxunc səsləndi. Ruh qaranlıq oyuqdan çıxıb uşaqlara yaxınlaşdı. – Sizə xəbərdarlıq etmişdim, – ruh xırıltılı səslə dedi. Melihlə Enes qorxudan bir-birinə sığınmışdı. Tərpənə bilmirdilər. – İcazə verin, gedək. Sizin haqqınızda heç kimə heç nə danışmayacağımıza söz veririk. – Getmək istəyirsiniz? Madam gedəcəkdiniz, onda buraya niyə gəlmisiniz? – Şey... Bağışlayın. Sadəcə maraqlı gəldiyi üçün... – Maraqlanmaq... Maraqlanmaq... Mən də maraqlanıram. İnanırsınız? Mən də çox maraqlanıram. Sizin kimi qorxaq insanların həyatını çox maraqla izləyirəm. Niyə? Çünki mən sizin kimi normal həyat yaşamıram. Həmişə qaçıram, gizlənirəm və uzaqdan xoşbəxt insanları seyr edirəm.